stwardnienie rozsiane

Wikipedia i SM

SM może wywoływać całą gamę objawów, włączając w to zaburzenia czuciowe (niedoczulica, przeczulica, parestezje), osłabienie siły mięśniowej, kurcze mięśniowe, trudności w poruszaniu się, w koordynacji ruchowej i utrzymaniu równowagi.
Mogą pojawić się również: problemy z mową (tzw.

mowa skandowana przy uszkodzeniach móżdżku), połykaniem (dysfagia), widzeniem (np.

spadek ostrości wzroku, oczopląs, widzenie podwójne), nasilone zmęczenie, ostre lub przewlekłe zespoły bólowe.

Objawy porażenia międzyjądrowego, zwłaszcza u młodego pacjenta i porażenia obustronnego, powinny budzić podejrzenie SM.

Częste są również zaburzenia poznawcze różnego stopnia oraz objawy depresji lub labilnego afektu13.

Ponadto często dochodzi do zaburzeń zwieraczy takich jak nietrzymanie moczu, nagłe parcie na mocz, zatrzymanie moczu, zaparcia.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stwardnienie_rozsiane

Stawrdnienie rozsiane - metody rozpoznawcze

Z uwagi na bogatą symptomatologię stwardnienia rozsianego brak jest swoistego testu, badania laboratoryjnego czy neuroobrazowego, które mogłoby pozwolić na jednoznaczne postawienie diagnozy. Jednocześnie wraz z postępem w leczeniu modyfikującym przebieg choroby konieczne stało się sprecyzowanie schematów diagnostycznych pozwalających na wczesne postawienie diagnozy i wdrożenie stosownej terapii. Pierwsze przyjęte kryteria opublikowano w 1965 roku na podstawie prac Panel on the Evaluation of Experimental Trials of therapy in Multiple Sclerosis pod kierunkiem George'a A.
Schumachera.
Zawarta w nich konieczność udowodnienia rozsiania objawów choroby w czasie i przestrzeni oraz zastrzeżenie wykluczenia innych możliwych i lepiej tłumaczących objawy przyczyn choroby, stanowią podstawę kolejnych zaleceń diagnostycznych i obowiązują do dziś. Opublikowane w 1983 roku kryteria Posera opierały się przede wszystkim na analizie przebiegu występowania kolejnych rzutów.
Najważniejszym badaniem dodatkowym było badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.

Na tej podstawie pacjentów można było zakwalifikować do jednej z pięciu grup: Klinicznie pewne SM (wystąpienie dwóch rzutów choroby z objawami z dwóch ognisk) Wsparte badaniami laboratoryjnymi pewne SM Klinicznie prawdopodobne SM Poparte laboratoryjnie prawdopodobne SM Nie SM Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kryteria_McDonalda

Leczenie farmakologiczne stwardnienia rozsianego

stwardnienie rozsiane Stwardnienie rozsiane zasadniczo uważane jest za chorobę nieuleczalną.

Jednak powinno być ono stale kontrolowane i leczone w jak największym stopniu.

Jednym z metod takiego leczenia jest leczenie farmakologiczne.
Prowadzone jest ono przy użyciu dostępnych w sprzedaży leków na stwardnienie rozsiane. Oprócz ich stosowania należy także sięgać po odpowiednią rehabilitację.

Może być ona prowadzona zarówno pod okiem fizjoterapeuty, jak i samodzielnie.

Dzięki temu rozwój stwardnienia rozsianego będzie mógł być hamowany. Poza tym osoba chora na stwardnienie rozsiane powinna być stale wzmacniana.

Ważne jest, aby sięgała po polecane przez lekarzy suplementy diety pamiętając, że nie powinny być one nadużywane.

.
Dodane: 23-03-2017 06:48

Tagi: stwardnienie rozsiane medycyna leczenie SM choroba

Widok do druku:

stwardnienie rozsiane